कृष्ण-धवल

अयोध्या राम जन्मभूमी, १४ डिसेंबर २०२५ आम्ही राम मंदिरमध्ये सुगम दर्शनाचे आगाऊ बुकिंग करून ठेवले होते. वेळ होती सकाळी ९ ते ११. सकाळी राहत्या ठिकाणी वीजने धक्का दिला आणि गायब झाली. त्यामुळे सकाळी नऊ ऐवजी दहा वाजता मी, शीतल आणि ओम देवळाकडे जाणाऱ्या पथावर पोचलो. मजल दरमजल करत, एकेक सुरक्षा चौकी ओलांडत राम मंदिराच्या दिशेने पुढे सरकत होतो. आणि काही वेळाने समोर बदामी रंगाचे राम मंदिर दृष्टीक्षेपात आले. देवळाच्या छतावर कामगार किंवा कारागीर काम करताना दिसत होते म्हणजे अजून देऊळ पूर्ण झाले नव्हते. आजूबाजूचा परिसरातही जोमाने काम चालू असलेले दिसले. कमीत कमी पुढची २-३ वर्षे तर पूर्ण होण्यासाठी लागणार हे नक्की.  हा शेवटचा सुरक्षा थांबा. इथे मोबाईल, बेल्ट, इलेक्ट्रॉनिक वस्तू लॉकर मध्ये ठेवाव्या लागतात. त्यामुळे इथून पुढे फोटो बंद. काही वेळातच हळू हळू, एकेक पाऊल पुढे सरकवत आम्ही देवळात शिरलो. भिंतींवर रथावर आरूढ  सूर्य देवाची मूर्ती, दुसरीकडे राम सेवेत मग्न हनुमान आणि इतर देवता बघत उभे राहिलो. रांगेत उभे असताना डावीकडे थोड्या पायऱ्या चढून वर काही भक्त जात होते. सुरक्षारक्षकाला विचारलं त...